ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΕΛΜΑ 2014

Την Τρίτη 25 Νοεμβρίου θα διεξαχθούν οι εκλογές για την ανάδειξη του νέου Δ.Σ. του ΣΕΛΜΑ. Βρισκόμαστε σε μια περίοδο αν μη τι άλλο αβεβαιότητας όπου κυβερνώντες και κυβερνηθέντες (γιατί περί αυτού πρόκειται) βρίσκονται σε πραγματικά και τρομακτικά διλείμματα.

Ο εργασιακός βίος έχει πάψει να είναι όπως τον ξέραμε εδώ και πολλά πλέον χρόνια, οι κατακτήσεις χάνονται και μια νέα τάξη πραγμάτων καταστρέφει και διαγράφει έτσι απλά το παρελθόν, υπογράφοντας ταυτόχρονα ένα πολύ κακό μέλλον.

Το Σωματείο μας καθόλη τη διάρκεια της θητείας του, με συμμετοχή πολλών μελών του προσπάθησε μέσα σε αυτές τις δύσκολες εποχές να ανταπεξέλθει των περιστάσεων.

Οι αγώνες που δόθηκαν είναι γνωστοί σε όλους εντός και εκτός εταιρείας.
Ας μην ξεχνάμε πως είμασταν οι μόνοι εργαζόμενοι που επιστρατεύτηκαν χωρίς ουσιαστικό λόγο και και το πόσο παραμείναμε επιταγμένοι....
Όμως σε κάθε αγώνα, σε κάθε πράξη υπάρχουν και περιθώρια -άλλοτε μικρά και άλλωτε μεγάλα- βελτίωσης. Άλλωστε λάθη δεν κάνει μόνο όποιος δεν κάνει τίποτα.

Η συμμετοχή των μελών του ΣΕΛΜΑ ήταν μεγάλη αλλά δεν ήταν αρκετή. Οι γενικές συνελεύσεις δεν είχαν απαρτία με αποτέλεσμα η δύναμη του Σωματείου μας να “υποβιβάζεται” ή ακόμα και να απαξιώνεται χωρίς να υπάρχει λόγος. Ενώ το ΣΕΛΜΑ είναι το επιχειρησιακό Σωματείο, η Διοίκηση μονομερώς σύναψε ΣΣΕ με τα υπόλοιπα Σωματεία αφήνοντας “ευγενικά” το ΣΕΛΜΑ απ' έξω λέγοντας πως θα συζητήσει μαζί μας μετά τις εκλογές.
Τα τελευταία γεγονότα όπως και οι ανακοινώσεις εκατέρωθεν μεταξύ της Ελεγκτικής Επιτροπής και των μελών του ΔΣ επισκίασαν περαιτέρω το όποιο έργο του Σωματείου αυτά τα δύσκολα χρόνια της θητείας του.

Λάθη εκατέρωθεν, μια ελεγκτική που έπρεπε περιοδικά να ελέγχει τα βιβλία του ΣΕΛΜΑ έτσι ώστε να αποτρέψει τυχόν λάθη, πράγμα που δεν έκανε ΠΟΤΕ και λάθη εκ των μελών του ΔΣ που χωρίς φυσικά την συνδρομή μιας σωστής και τακτικής ελεγκτικής επιτροπής συνέχισε όπως ξεκίνησε. Θέλω να πιστεύω ότι όλες αυτές οι αναταραχές δεν είχαν ιδιοτέλεια, ούτε και την δημιουργία εντυπώσεων.

Η νέα σύνθεση του ΔΣ πρέπει να κάνει ενεδελεχή έλεγχο του τι συνέβη κατά τη διάρκεια της προηγούμενης θητείας του παλιού Δ.Σ., να ολοκληρωθεί ο επανέλεγχος όπως έχει προγραμματιστεί,και η καινούργια ελεγκτική επιτροπή με την νέα σύνθεση του ΔΣ να είναι ικανή αυτή τη φορά να κάνει σωστά το έργο της βοηθώντας το νέο ΔΣ .

Για να συμβεί αυτό πρέπει όμως όλοι εμείς να συμμετέχουμε στα κοινά του ΣΕΛΜΑ με πρώτη προτεραιότητα τις εκλογές που έρχονται. Χωρίς μια μαζική συμμετοχή δεν θα μπορέσουμε να δείξουμε το αυτονόητο, ότι είμαστε το κυρίαρχο σωματείο της εταιρείας. Η όποια διαπραγματευτική ισχύς θα πάει χαμένη χωρίς μαζική συμμετοχή. Επίσης στις Γενικές Συνελεύσεις πρέπει να είμαστε εκεί! Όχι μόνο γιατί συμμετέχωντας σε μια Γεν. Συνέλευση ισχυροποιούμε το Σωματείο μας, αλλά γιατί όταν είμαστε εκεί δίνουμε και ένα μήνυμα στους διοικούντες το Σωματείο μας ότι είμαστε εδώ και σας ελέγχουμε!
Όταν αφήνουμε τα πράγματα στην τύχη τους δεν μπορούμε να διαμαρτυρόμαστε για τα κακώς κείμενα όσο και να μη μας αρέσει αυτό. Η μη συμμετοχή έχει φοβερό κόστος και θα πρέπει όλοι να το αναλογιστούμε αυτό καλύτερα.
Σας παρακαλώ όλους να έρθετε να ψηφίσουμε, να ψηφίσουμε με την συνείδησή μας και με την καρδιά μας αυτούς που θέλουμε να μας εκπροσωπήσουν στο νέο ΔΣ, να έρθουμε να ψηφίσουμε ακόμα και αν θέλουμε να ρίξουμε λευκό, να συμμετέχουμε ενεργά στις εκλογές δείχνοντας τη δυναμική του Σωματείου μας και αυτό μπορεί να φανεί με τη μαζική συμμετοχή μας.

Παναγιώτης Σταυρόπουλος - Υποψήφιος Δ.Σ. ΣΕΛΜΑ

Από τις αυθαιρεσίες/προαγωγές στις αυθαιρεσίες/καταστροφές.

Ήταν 2001 ακόμα όταν το κλίμα που θα επικρατούσε στην εταιρεία από εκείνη την εποχή και πέρα αχνοφαινόταν στον ορίζοντα. Διαπλοκή, ρουφιανιά, εξυπηρετήσεις και ρουσφέτια, όλα έδειχναν πως η τύποις “αξιοκρατική” περίοδος του “Αμερικάνικου” Management είχε τελειώσει…

Όλοι όμως οι άνθρωποι αξιοποιήθηκαν…..

Και ήρθε το 2004…

Πάντα με τη δικαιολογία της διοργανώσεως των Ολυμπιακών αγώνων και λίγο πριν τις εκλογές του Μαρτίου, ορδές ανθρώπων συνέρρεαν στην εταιρεία μας. Νέες ειδικότητες, νέες προσλήψεις, νέες προδιαγραφές ενόψει Ολυμπιακών, αθρόες υπερωρίες ένθεν και ένθεν. Η διακυβέρνηση άλλαξε χέρια αλλά ενόψει των Ολυμπιακών αγώνων δεν κινήθηκε κανείς εναντίον των όχι και τόσο αξιοκρατικών διαδικασιών που είχαν εφαρμοστεί λίγους μήνες πρίν…

Όλοι όμως οι άνθρωποι αξιοποιήθηκαν…

Μεταξύ του 2004 και του 2007 άλλαξε ο Διευθύνων που υπήρχε από το 2001 αλλά δεν έφυγε από την εταιρεία. Εκείνη την εποχή λόγω της “υπερπλήρωσης” των θέσεων από το 2004 προσλήψεις πολλές δεν γίνανε, ίσως μερικές κλασσικές εξυπηρετήσεις σε λίγους από κομματικά γραφεία, όχι όμως τίποτα το εξόφθαλμο και συνταρακτικό. Φυσικά συνεχίστηκε –αν και σε μικρότερο βαθμό- η τακτική των αναβαθμίσεων, ανακάλυψης νέων θέσεων και γενικών εξυπηρετήσεων.

Όμως όλοι οι άνθρωποι αξιοποιήθηκαν.

Και ήρθε το 2007…

Ένας από τους πιο προκλητικούς υπουργούς ΠΕΧΩΔΕ, ένας αλήτης της πολιτικής κατά την ταπεινή μου άποψη, ένας “αποχωρήσαντας” του κυβερνώντος κόμματος που όπως αποδείχτηκε μετά επέστρεψε για να προδώσει, αποκτά τον σκιώδη έλεγχο της εταιρείας παρότι η εταιρεία τύποις ανήκε στο ΥΜΕ. Νέος Διευθύνων Σύμβουλος και τα πρώτα δείγματα γραφής δεν άργησαν να έρθουν. Λίστα 120 τουλάχιστον ατόμων με αναβαθμίσεις από το πουθενά, και μάλιστα τόσο από το πουθενά που σε μερικές περιπτώσεις κάποιοι από τους αναφερόμενους αφενώς μεν δεν ήξεραν καν για επικειμένη αναβάθμιση τους και κάποιοι άλλοι ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ την αναβάθμιση…. Κερασάκι στην τούρτα η ΟΛΙΚΗ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ μισθολογικά μιας ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ με δικαιολογία παλαιότερο αίτημα (και φυσικά δημιουργία ενός ακόμα σωματείου).

Εν τω μεταξύ αυτή την αναφερθείσα περίοδο οι επεκτάσεις του Συστήματος ετοιμάζονταν πυρετωδώς για τις επεκτάσεις της Ανθούπολης, του Ελληνικού και του Χαϊδαρίου με χρονοδιάγραμμα παράδοσης μέσα στο 2010. Λογικό ήταν να ακολουθηθεί από την κυβέρνηση η ίδια τακτική που ακολουθήθηκε από την προηγούμενη πρίν τις εκλογές του 2004. Με ισχυρότατο πρόσχημα τις επεκτάσεις προσέλαβε με τις συνοπτικές γνωστές διαδικασίες που είχαμε δει και το 2004 αθρόο αριθμό εργαζομένων για να καλύψει τον απαραίτητο αριθμό υπαλλήλων που χρειαζόταν για τις νέες επεκτάσεις του συστήματος. Η επάνδρωση φυσικά όπως και στις προηγούμενες περιπτώσεις είχε και πάλι τις γνωστές αναβαθμίσεις, εξυπηρετήσεις και αδιαφάνειες των προηγούμενων εποχών. Παρόλα αυτά, ήταν η πρώτη φορά που υπήρχε στην εταιρεία ένα είδους εμφυλίου, και αυτοί που ήρθαν με τον ίδιο τρόπο το 2004, αφόριζαν και καταριόντουσαν αυτούς που για τους ίδιους λόγους ήρθαν στην εταιρεία το 2009…

Όμως και πάλι όλοι οι άνθρωποι αξιοποιήθηκαν…

Και μπήκαμε στο 2010…

Νέα διακυβέρνηση για άλλη μια φορά και φυσικά νέος Διευθύνων. Παραμυθάς από τους λίγους, πρώην “στέλεχος” πολυεθνικής και βγαλμένος από μια νέα διαφανή διαδικασία που λεγόταν διαύγεια. ΜΟΤΤΟ του το “πρώτα ο άνθρωπος”. Εκείνη την εποχή και λίγο πριν το μνημόνιο έγινε και η πρώτη εγκληματική ενέργεια στην εταιρεία εναντίον εργαζομένου, μια ενέργεια που όλα τα σωματεία το πήραν στα ψιλά, χωρίς να φανταστούν φυσικά ότι αν κάτι γίνει σε έναν, μπορεί να γίνει στον καθέναν… Προϊστάμενος καθαιρέθηκε με την δικαιολογία ότι άφησε συνδικαλιστή να στείλει email από τον υπολογιστή του… Αυτή ήταν η πρώτη φθηνή δικαιολογία κακόβουλης ενέργειας εναντίον υπαλλήλου της εταιρείας… Την συνέχεια την ξέρουμε όλοι.

Ενώ διαβεβαίωνε ότι “Πρώτα ο άνθρωπος” απέλυσε με συνοπτικές διαδικασίες ΟΛΟΥΣ τους συναδέλφους που είχαν προσληφθεί για τις επεκτάσεις, λες και οι συνάδελφοι φταίγαν που το σκάνδαλο SIEMENS βάλτωσε τα πάντα για 3 χρόνια, και όταν λέμε τα πάντα για να γίνω ερειστικός και να αντικρούσω ότι η εταιρεία “μπήκε” μέσα από τις προσλήψεις, αντιλέγω πως αν το δίκτυο ήταν ολοκληρωμένο το 2010 η εταιρεία δεν θα έμπαινε μέσα, άρα σφάλμα δεν υπήρχε κανένα. Όλα δούλευαν σε πολύ καλούς δείκτες ποιότητας, ο έλεγχος ήταν καλύτερος από ποτέ, τα τρένα είχαν την σωστή επάνδρωση και τη σωστή συντήρηση, και κάθε εργαζόμενος που απευθυνόταν σε διοικητικές υπηρεσίες για υπηρεσιακά ζητήματα εξυπηρετούνταν γρήγορα και άμεσα.

Δυστυχώς όμως η απόλυση των συναδέλφων αντί να ενώσει περαιτέρω τους εναπομείναντες συναδέλφους τους δίχασε περισσότερο. Πάρα πολλοί το θεώρησαν δικαιοσύνη και πάρα πολλοί σφετερίστηκαν τον πόνο τους και την αγωνία τους για να ανέβουν στην αναγνωρισημότητα και στο συνδικαλιστικό προσκήνιο. Ευτυχώς για μερικούς το έργο τελείωσε νωρίς.

Δυστυχώς οι άνθρωποι δεν αξιοποιήθηκαν…

Και πήγαμε στο 2011

Οι εταιρείες ενώθηκαν, οι περικοπές γιγαντώθηκαν, οι αντιδράσεις και πάλι δεν ήταν αυτές που έπρεπε γιατί κάποιοι επέμεναν να συμβιβάζονται με παροχές και συμφωνίες κάτω από το τραπέζι με αποτέλεσμα ο όποιος αγώνας να χαραμίζεται για χάρη των λίγων.

Η τρομοκρατία της διοίκησης έστειλε πολλούς συναδέλφους στις “μετατάξεις” με τα γνωστά αποτελέσματα. Η πλειονότητα από αυτούς βίωσαν ή και βιώνουν ακόμα το καθεστώς ομηρίας που βιώνουν οι 280 απολυμένοι συνάδελφοί μας… Για πολλούς που δεν είχαν συνειδητοποιήσει πως είναι να χάνεις τη δουλειά σου ήταν ένα ξύπνημα συνείδησης αυτή η εμπειρία.

Από την άλλη οι φωνές του ΣΕΛΜΑ στα μέλη του να μην φύγει κανείς δεν εισακούστηκαν μια και οι απειλές της διοίκησης μαζί με το δέλεαρ των “βολευτών”- σειρήνων ήταν ισχυρότερες. (Ελπίζω η ταλαιπωρία αυτών των συναδέλφων να τελείωσε επιτέλους)

 Οι φωνές που δεν θέλανε την πλήρη ενοποίηση των δύο εταιρειών ακούγονταν αχνά και στα βάθη των σκοτεινών διαδρόμων της Αθηνάς 64. Από τη μία η ριζοσπαστική συμπεριφορά και από την άλλη η υπόγεια δολοπλοκή συγκρούονταν κάθε μέρα. Αλλά όπως όλοι ξέρουμε αν δεν υπάρχει μέση οδός τα άκρα δεν συμφωνούνε. Και συνήθως αυτό έχει θύματα όχι μόνο αυτούς που συγκρούονται αλλά και αυτούς που τους εκφράζουνε γιατί μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Κανείς δεν έκανε πίσω, κανείς δεν είχε την σκέψη να προσέξει το κοινό καλό των ενωμένων τριών εταιρειών που έγιναν μία και πολύ φοβάμαι πως ακόμα μερικοί δεν το έχουν κατανοήσει…

Δυστυχώς οι ευκαιρίες δεν αξιοποιήθηκαν…

Και φτάσαμε στο σήμερα…

http://static.diavgeia.gov.gr/doc/%CE%92%CE%95%CE%96%CE%95%CE%9F%CE%A1%CE%9B%CE%9F-4%CE%97%CE%92

Σε αντιπαράθεση με την διάσημη επιστολή Δρακάκη με τις 150 αναβαθμίσεις αυτή τη φορά 150 συνάδελφοι αλλάζουν περιβάλλον σε μία μέρα, χωρίς να ερωτηθούν, χωρίς να σκεφτεί κανείς την οικογενειακή τους κατάσταση, χωρίς κανένας να λάβει υπόψη κανένα υπηρεσιακό κόστος. Οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι τρέχανε τις υπηρεσίες που αύριο θα μας λείπουν και όλα αυτά για να μην επαναπροσλάβουν αυτούς που πραγματικά λείπουν από την εταιρεία. Τους 280 απολυμένους.

 Υπηρεσίες ολόκληρες ξεκληρίστηκαν από ένα ώμο φίλτρο:

“ΚΑΤΩ ΑΠΟ 35 ΕΤΩΝ, ΔΕ, ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ”

Δυστυχώς οι άνθρωποι για την εταιρεία πλέον δεν σημαίνουν τίποτα…

Κλείνω την μικρή αναδρομή με μια σκέψη για όλους εμάς…..

Σήμερα ήταν το παραπάνω φίλτρο.

 Αύριο θα είναι “πάνω από 50, ΠΕ, Ακριβός”, μεθαύριο θα είναι “πάνω από 40, με πάνω από 2 παιδιά, πολλές μέρες άδεια”, και μεθαύριο θα είναι “35-45, ΠΕ/TE/ΔΕ, πολλές μέρες αναρρωτική, ασύμφορος”, ή θα είναι “ΟΔΗΓΟΣ, ΠΕ/ΔΕ/ΤΕ, αντικατάσταση από ΑΤΟ”ή “ΥΠ. ΣΤΑΘΜΟΥ, ΠΕ/ΔΕ/ΤΕ, αντικατάσταση με security”;;;;;;;

Ότι συμβαίνει σε έναν, μπορεί να συμβεί σε όλους

Με τιμή

Παναγιώτης Σταυρόπουλος aka Panagiotis Kirks

Η ΣΤΑΣΥ και εμείς...

Δολοπλοκίες, μηχανορραφίες, διαπλοκές, ανταποδοτικά πυρά ένθεν και ένθεν, από και προς όλους και το παρασκήνιο;
Ο ένας εργασιακός κλάδος στην εταιρεία να πηγαίνει να ρίξει τον άλλον, ακόμα και στα ίδια σωματεία, σε διαφορετικές γραμμές λειτουργίας, σε διαφορετικούς σταθμούς, σε διαφορετικά συνεργεία, σε διαφορετικές εταιρείες, σε όλα!!!
Σε επίπεδο περιββάλοντος και συνθηκών εργασίας, σε κάτω από το τραπέζι αμοιβές που προβλέπονται εκτός ενιαίου μισθολογίου, σε απίστευτες εφευρέσεις επιδομάτων και υπερωριών, σε bonus υπερωρίες "αν κάποιος κάνει σωστά τη δουλειά" του, σε ελεεινές προσυμφωνημένες "μαύρες" υπερωρίες εντός οκταώρου...
Ζούμε ένα αίσχος, μια παρακμή, ένα μαλλιοτράβηγμα. Ενωμένοι και διχασμένοι, με παπαγάλους και μάινες, με παγώνια και δεκαοχτούρες.
Και ο υπόγειος πόλεμος, το αιώνιο αλισβερίσι σε αυτή την εταιρεία από το 2001 που έφυγε η Bechtel συνεχίζεται. Και τα κοράκια χαίρονται μαζί με τους αετούς και τα καναρίνια...
Είμαστε άξιοι της τύχης μας και μας αξίζει ότι και αν τραβάμε, αυτή είναι η πικρή αλήθεια, δεν θα γίνουμε ποτέ άνθρωποι δίκαιοι και σωστοί γιατί δεν είμασταν ποτέ. Θα κυνηγάμε πάντα το τυράκι, τη μαϊμουδιά, τον τρόπο να επωφεληθούμε απέναντι στους άλλους. Θα συνεχίζουμε να κλείνουμε τα μάτια σε αυτούς που εκμεταλλεύονται τις συγκυρίες και αντί να τους καταγγέλλουμε, θα προσπαθούμε να μπούμε και εμείς στο club.
Και στο τέλος, οι περισσότεροι από εμάς θα είμαστε στην απέξω, να μυξοκλαίμε για την τύχη μας, την τύχη που εμείς φτιάξαμε, προσπαθώντας να γίνουμε ένα με τους επαγγελματίες τυχοδιώκτες που φυσικά θα συνεχίζουν να επωφελούνται έναντι των άλλων με χιλιάδες δικαιολογίες και επιχειρήματα...

Επίταξη; Και τώρα τι; Αποποίηση ευθυνών ή συντονισμένη δράση;

Όπως πάντα είναι μια προσωπική τοποθέτηση που σκοπό δεν έχει ούτε να χαϊδέψει τα ΣΕΛΜΑ και τα ΣΗΕΚ της εταιρείας ούτε και το ΣΗΑΜ και το ΣΕΚΕΛΜΑ. Το πρόβλημα κυρίες και κύριοι δεν είναι μόνο ότι οι κυβερνώντες κάνουν ότι γουστάρουν αλλά και ότι αυτοί που ΔΕΝ κάνουν κάτι ρίχνουν το φταίξιμο σε αυτούς που κάνουν κάτι.
Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, το όλο σκηνικό των απεργιών που πρωτοστάτησε το ΣΕΛΜΑ και το αποτέλεσμα αυτού (η επίταξη), θυμίζει τους Γερμανούς κατακτητές το 1940 που 6 άτομα με όπλα πήγαιναν και σκότωναν ένα ολόκληρο χωριό 400 κατοίκων γιατί κανένας δεν τους έκανε ντου να τους πάρει τα όπλα και μετά να ανέβει στο βουνό με την ελπίδα ότι :"μπορεί να τη γλιτώσω".
Παρόλα αυτά το προσωπικό μου πιστεύω είναι πως οι άνθρωποι που κάνανε αυτά που κάνανε στο Δημόσιο, στους συνταξιούχους, σε εμάς τους ίδιους έχουν ένα συγκεκριμένο πλάνο και αυτό ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ αν υπήρχε ομοψυχία δεν θα άλλαζε το τελικό αποτέλεσμα.
Αυτό γίνεται γιατί από το πιο μικρό υποσύνολο της κοινωνίας (Συνδικάτα) μέχρι το πιο μεγάλο (κοινωνικές ομάδες όπως συνταξιούχοι, αγρότες κλπ.) ακόμα έχει την φιλοσοφία εκείνων των 400 κατοίκων που τους σκότωναν 4 άτομα.
Αν αυτό δεν αλλάξει, αν όλοι δεν λειτουργήσουν επιτέλους σαν ΟΛΟΙ, χωρίς να εννοώ ότι αυτοί που δεν προσπαθούν είναι προδότες ή κάτι τέτοιο, δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι στην ροή των πραγμάτων. 
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε εμείς σαν μονάδες στο περιβάλλον εργασίας μας είναι το ελάχιστο, να συντονιστούμε με προσφυγές στη δικαιοσύνη, να παράγουμε το έργο για το οποίο μας αμείβουν πλέον οι κύριοι αυτοί και να τηρούμε πιστά όλες τις διαδικασίες ασφαλείας και λειτουργίας που αυτοί τηρούν ευλαβικά. Να σταματήσουμε να τρωγόμαστε μεταξύ μας και να συντονιστούμε μαζί τους στο παιχνίδι που έχει τους δικούς τους κανόνες (των κυβερνώντων) τα δικά τους μέσα (τα ΜΜΕ) και τα δικά τους πιστεύω (την ασφάλεια του κράτους/εργασίας κλπ.). Μέσα από αυτό το παιχνίδι θα πρέπει να αποδείξουμε ότι αυτά που έκαναν στον κλάδο μας είναι εκτός πραγματικότητας και να τους αναγκάσουμε να τα απορρίψουν....

Προς δημοσιογράφους και λοιπούς "κύκλους" συνδικαλιστών: γιατι το ΣΕΛΜΑ επιμένει στους αγώνες του...

Για άλλη μια φορά το ΣΕΛΜΑ πρωτοπορώντας στον άνισο αυτό αγώνα που δίνει εναντίον του μνημονίου και των πρωτοφανών εξοντωτικών τακτικών της κυβέρνησης, έδωσε το στίγμα του και κατηγορείται από μερίδα του τύπου καθώς και από ‘’κύκλους’’ συνδικαλιστών ότι αυτό που κάνει γίνεται μάταια και για τη δημιουργία εντυπώσεων και μόνο. Λυπάμαι που υπάρχουν ακόμα πολλοί άνθρωποι σε αυτή την κοινωνία, δημοσιογράφοι και ακόμα χειρότερα συνάδελφοι, που πιστεύουν ότι το ΣΕΛΜΑ πολεμάει για συντεχνιακούς λόγους.

Ποια είναι η αλήθεια της κινητοποίησης μας;

Η αλήθεια είναι ωμή και φυσικά όπως κάθε τι ωμό δεν αρέσει σε πολλούς. Η αλήθεια είναι πως η ΑΜΕΛ μέχρι και την ένταξη της στο Δημόσιο τομέα το 2010 μετά την εισαγωγή της χώρας στο μνημόνιο αντιμετωπιζόταν σαν Ιδιωτική/Τραβεστί Εταιρεία.

Αυτό κυρίες και κύριοι σημαίνει πως όταν ο υπόλοιπος Δημόσιος Τομέας από το 1999 που υπήρχε η πρώτη μορφή Εταιρείας Λειτουργίας στην ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ κάθε έτος λάμβανε 5-7% αυξήσεις ετησίως, και η ΓΣΕΕ στον ιδιωτικό τομέα έβγαζε αυξήσεις 4-5% ετησίως οι εργαζόμενοι στην ΑΜΕΛ ποτέ δεν πήραν αύξηση παραπάνω από 3% ετησίως με εξαίρεση μια χρονιά που πήραν 3,5%.

ΤΕΤΟΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΔΗΜΟΣΙΟ/ΤΡΑΒΕΣΤΙ πολιτική αυξήσεων υπήρχε στην εταιρεία…

Επίσης στην ΑΜΕΛ η ωρίμανση των μισθών ετησίως ήταν 5% ανά τρία έτη και αλλά 5% ανά πέντε έτη τα οποία έμπαιναν στο μισθό ΜΟΝΟ όταν έκλεινε η τριετία ή πενταετία ενώ αντίστοιχα στο Δημόσιο Τομέα υπήρχε ωρίμανση 2,8% ανά έτος και στον ιδιωτικό τομέα 10% ανά τριετία με το κλείσιμο της κάθε τριετίας.

Τα συμπεράσματα λοιπόν για το τι ακριβώς υπερασπίζεται η ‘συντεχνία’ μας είναι δικά σας…

Αυτό που υπερασπιζόμαστε εμείς εδώ είναι ότι όπως λέει και ο σοφός λαός ‘και κερατάς και δαρμένος’ δεν πάει…

Δεν μπορεί επί 11 έτη να είσαι το απολειφάδι των ‘πάρε κόσμε’ και όταν έρθει η ώρα να δώσεις να σου ζητάνε να δώσεις τα ίδια με όλους τους άλλους, όταν εσύ δεν ήσουν ποτέ οι ‘άλλοι’, αλλά ούτε και οι άλλοι ήθελαν να πάμε μαζί τους αλλιώς θα το είχαν επιδιώξει πιο πρίν…

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι οι μειώσεις στην εταιρεία μας να έχουν φτάσει ήδη στο 45% από το 2009 και θα πάει στο 50% με την κατάργηση των επιδομάτων Χριστουγέννων, Πάσχα, Καλοκαιρινής Αδείας.

Τι σημαίνει όμως 50%;

Το 50% είναι απόλυτο ποσοστό μείωσης και όχι απόλυτος αριθμός μισθού. Σας ενημερώνουμε λοιπόν ότι εξαιτίας όλων των λόγων που προαναφέραμε ποτέ δεν καταφέραμε να έχουμε μισθούς της τάξεως 5.000-6.000 & 7.000 Ευρώ που ακούγονται σε άλλους τομείς ή φορείς, ο μισθός που είχαμε σαν εταιρεία μεσοσταθμικά ήταν μεικτά περίπου 2200€ ήτοι 1600-1700 καθαρά το 2009.

Αυτό κυρίες και σημαίνει πως με τις μειώσεις που μας έγιναν είμαστε πλέον στα 1520 μεικτά ήτοι 1150 καθαρά μέσα σε 3 χρόνια, 1150 που θα γίνουν 1000 με τις καταργήσεις των δώρων, αποτέλεσμα αυτών είναι όλοι οι οικογενειακοί προγραμματισμοί να πέφτουν έξω, δάνεια να διαμαρτύρονται, σπίτια να χάνονται, τα νοικοκυριά μας να καταστρέφονται και όλα αυτά ΓΙΑΤΙ;

Επί των πλείστων η νεόκοπη κυβέρνηση του ΓΑΠ απέλυσε και 270 συναδέλφους γιατί τάχα ήταν κομματικές προσλήψεις, λες και το ΠΑΣΟΚ το Φεβρουάριο του 2004 δεν είχε προσλάβει 300 συναδέλφους που άξια βγάζουν το ψωμί τους όπως θα έπρεπε να το βγάζουν και οι 270 που δεν είναι πια μαζί μας και αγωνιζόμαστε να γυρίσουν.

Η δουλειά κύριοι δεν είναι ντροπή. Ντροπή είναι τα καμώματά σας που έχουν κάνει 1,5 εκατομμύριο συμπολίτες μας άνεργους να διψάνε για το αίμα όσων ακόμα είμαστε τυχεροί και δουλεύουμε.

ΓΙΑΤΙ ΚΥΡΙΟΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΣΤΑ 3,4 και 5 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΥΡΩ ΜΙΣΘΟ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΩΡΑ ΣΤΑ 2 & 2,5 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ…

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΔΗΜΟΣΙΟ

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΖΗΜΙΟΓΟΝΟΙ ΠΡΙΝ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟ ΤΡΙΚ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕ ΤΟ ΕΝΙΑΙΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ

ΠΑΝΤΑ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΤΟ ΚΑΜΑΡΙ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ.



ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ!!!

ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΛΕΜΑΜΕ!!!



ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΛΙΓΟ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΜΑΣ!!!

ο Έλληνας "ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗΣ"...

Τι ακριβώς σημαίνει "αληθινός συνδικαλιστής" στην Ελλάδα; (εμπειρίες από τον Ελλαδικό χώρο αλλά και από την εταιρεία μας)

• Μήπως σημαίνει γίνομαι συνδικαλιστής για να πάρω αργότερα την θεάρεστη θέση του βουλευτή;
• Μήπως σημαίνει γίνομαι συνδικαλιστής του κλάδου μου εις βάρος των υπολοίπων εργαζομένων της εταιρείας μου με έξτρα προνόμια υπερωριών, μειωμένου ωραρίου, έξτρα αμοιβών, διαφορετικής μισθολογικής μεταχείρισης και λοιπών διευκολύνσεων;
• Μήπως σημαίνει λειτουργώ υπέρ της εταιρείας μου και όλες οι υπόλοιπες συναφείς εταιρείες να πάνε να κουρευτούν;
• Μήπως σημαίνει αγωνίζομαι υπέρ των ψηφοφόρων μου στην εταιρεία έτσι ώστε να επανεκλεγώ και να απαλλαγώ για άλλη μια φορά από την εργασία που τόσο μάχομαι υπέρ αυτής;
• Μήπως σημαίνει χρησιμοποιώ την δυναμή μου για να ανασχέσω κάθε αντίδραση από τους "πληβείους" και να διασπάσω την όποια πιθανή αντιμετώπιση του "συνδικαλιστικού" αλλά και πολιτικού καθεστώτος από απλούς ανθρώπους που θέλουν να ασχοληθούν με τα κοινά;
• Μήπως σημαίνει χρησιμοποιώ την "παρα"πληροφόρηση έτσι ώστε να διχάζω τους εργαζόμενους ή/και τους εργασιακούς κλάδους με τρόπο τέτοιο ώστε να επωφεληθώ εγώ και οι όμοιοί μου;

Μήπως τελικά στο ΣΕΛΜΑ δεν έχουμε "αληθινούς συνδικαλιστές" που μάχονται για όλα τα παραπάνω, παρά μόνο εργαζόμενους εκλεγμένους που προσπαθούν για το καλύτερο όλων μας;

Απάντηση και σκέψεις για την ανακοίνωση της 27.11.2012 από μέλος του ΔΣ του ΣΕΛΜΑ.

Ανακοίνωση 27.11.2012

Συνάδελφοι, με την ένταξή μας στο Ενιαίο Μισθολόγιο θα δούμε, από 01.01.2013 επιπλέον περικοπές στους μισθούς μας, τα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και Αδείας καταργούνται τελείως, ενώ παράλληλα παύουν να ισχύουν όλες οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, αφήνοντάς μας έρμαια στα χέρια των εργοδοτών.

Απάντηση-Σχόλιο: Για μια ακόμα φορά ενημερωνόμαστε για κάτι που ξέρουμε όλοι στη χώρα από τον πιο μικρό ως τον πιο μεγάλο, το μνημόνιο έχει καταστρέψει όλη την οικονομική βάση των πολιτών οποιουδήποτε τομέα, ακόμα και οι λεγόμενοι ’εργοδότες’ είτε προστατεύοντας τα λεφτά τους είτε αδυνατώντας να ανταπεξέλθουν εγκαταλείπουν την παραγωγική δραστηριότητα ο ένας μετά τον άλλον αφήνοντας τη χώρα χωρίς επιχειρήσεις και βυθίζοντάς την περισσότερο στην ανεργία.

Οι διαθεσιμότητες - απολύσεις εργαζομένων, μεταξύ αυτών και των πρώην μεταταγμένων - αποσπασμένων, αποτελούν τη μέγιστη υποκρισία και αποδεικνύουν περίτρανα την αφερεγγυότητα ενός εχθρικού, προς τους πολίτες του, κράτους.

Απάντηση-Σχόλιο: Οι διαθεσιμότητες-απολύσεις τουλάχιστον στον δικό μας κλάδο θα μπορούσαν (πάντα θεωρητικά) και να είχαν αποφευχθεί… Όταν το ΣΕΛΜΑ ωρυόταν να μην κάνει ΚΑΝΕΝΑΣ μετάταξη γιατί το μέλλον του είναι αβέβαιο, πάρα πολλοί βιάστηκαν να το κατηγορήσουν ότι κινδυνολογεί και φέρνει την καταστροφή, και ένα τμήμα ‘παραγόντων’ ενθαρρύνοντας συναδέλφους, τους έστειλαν στην καταστροφή.

Η συνδικαλιστική ηγεσία μαθημένη για χρόνια στο ρόλο του διαπραγματευτή με στελέχη της εργοδοσίας, ξέφυγε από την καθημερινότητα των εργατών. Από την ίδια τη θέση της κατέληξε να είναι ένα ταλαντευόμενο συντηρητικό κομμάτι, εκτεθειμένο στις πιέσεις και των δυο πλευρών, της εργατικής βάσης από τη μία και του μάνατζμεντ από την άλλη. Μετά και το σπάσιμο της συνεργασίας με την άρχουσα τάξη, που της εξασφάλιζε σταθερότητα και ευελιξία, έχασε τον προσανατολισμό της.

Απάντηση-Σχόλιο: Για άλλη μια φορά αναφέρεται το μέλος του Δ.Σ. στην συνδικαλιστική ηγεσία… Αν εννοεί τα ανώτερα όργανα όπως ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ κλπ έχει το δίκιο με το μέρος της. Επειδή όμως κατά το παρελθόν υπήρχε πάντα υπαινιγμός ή και απευθείας αναφορά στο ΣΕΛΜΑ, ενημερώνουμε ότι το ΣΕΛΜΑ είναι ίσως το ΜΟΝΟ Σωματείο με τόσες κινητοποιήσεις, απεργίες, αντιδράσεις ενάντια στις επικίνδυνες καταστάσεις που ζούμε. Δυστυχώς όμως είναι ΜΟΝΟ του μέσα σε αυτό το ‘Συνδικαλιστικό’ φόρουμ. Αντ’ αυτού και εντός της εταιρείας κάποιοι άλλοι συνδικαλιστές φροντίζουν συστηματικά για τον περαιτέρω κατακερματισμό του Σωματείου μας καθώς και την ‘εξόντωση’ παλιών Σωματείων (ΣΗΑΜ) έτσι ώστε να μας καταστήσουν ακόμα πιο αδύνατους και αναρωτιέμαι ποιοι είναι οι σκοποί τους γιατί μόνο ανιδιοτελείς δεν φαίνονται να είναι.

Ο προσανατολισμός δε μπορεί να περιορίζεται πλέον μόνο στην κατάκτηση θέσεων στην κορυφή του συνδικαλισμού και στο κυνήγι της δημοσιότητας, αλλά στην οργάνωση της βάσης των εργαζομένων μέσα στους χώρους δουλειάς.

Απάντηση-Σχόλιο: Αντίθετα η δημιουργία νέων σωματείων δημιουργεί νέες θέσεις συνδικαλιστικών καρέκλων και λοιπών καρεκλοκένταυρων, νέων κυνηγιών δημοσιότητας και περαιτέρω αναμπουμπούλα όσων αφορά την ‘οργάνωση’ που ευαγγελίζεται η ανακοίνωση…

Η επικέντρωση στην επίλυση προσωπικών ζητημάτων στον στενό περίγυρο του αμαξοστασίου, αδιαφορώντας ή και στοχεύοντας άνευ ουδενός σχεδιασμού και στοιχειώδους συνεννόησης στην επίλυση συλλογικών θεμάτων, πέρα από χάσιμο χρόνου είναι στις μέρες μας εγκληματική. Επίσης, θα πρέπει να σταματήσουμε να βλέπουμε παντού γύρω μας εχθρούς ή ακόμα χειρότερα, να τους επινοούμε και όταν δεν υπάρχουν επειδή εξυπηρετούν μικροσυμφέροντα και προσωπικές φιλοδοξίες. Ο εχθρός είναι ένας. Ας αλλάξουμε επιτέλους νοοτροπία πριν είναι αργά.

Απάντηση-Σχόλιο: Στον περίγυρο του αμαξοστασίου και σιγά σιγά και σε όλη την Εταιρεία (ΣΤΑΣΥ) η στοιχειώδης συνεννόηση χάνεται λόγω ατόμων με διασπαστικές τάσεις που προπαγανδίζουν ανελλιπώς, κινδυνολογούν και ψεύδονται ασυστόλως… Αυτοί είναι οι πρώτοι πραγματικοί εχθροί της ενότητας των εργαζομένων… Ευτυχώς όλοι οι εργαζόμενοι αρχίζουν να αντιλαμβάνονται πόσο κακό κάνει αυτό στους εργαζομένους και αυτό φαίνεται κάθε μέρα που περνάει…

Η κοινωνική οργή συνεχώς κλιμακώνεται απέναντι στη συνολική επίθεση και το σφάγιασμα εργασιακών δικαιωμάτων, μισθών και συντάξεων, ενώ τα ποσοστά ανεργίας σπάνε ρεκόρ. Δεν είμαστε πια μόνοι μας και τον εφιάλτη των απολύσεων τον έχουμε πρώτοι βιώσει για τα καλά. Σαν αναπόσπαστο κομμάτι μιας κοινωνίας που βράζει είναι ανάγκη να προχωρήσουμε σε νέες μορφές οργάνωσης της βάσης με απεργιακές επιτροπές, ταμεία αλληλοβοήθειας, επιτροπές αγώνα, εργασιακές επιτροπές κτλ που θα καθοδηγούν, θα κλιμακώνουν και θα στηρίζουν τους αγώνες.Τους αγώνες που θα συνεχίσουμε να δίνουμε απέναντι στις παράλογες και εκβιαστικές απαιτήσεις εργοδοτών, κυβερνώντων και δανειστών, κόντρα στα τροικανά επιτελεία που δείχνουν τελικά να έχουν υποτιμήσει το συνδικαλιστικό κίνημα και τη δύναμή του, ενάντια στη φτώχεια και την εξαθλίωση που μας καταδικάζουν. Και έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας..

Απάντηση-Σχόλιο: Οι απεργιακές επιτροπές, τα ταμεία αλληλοβοηθείας, οι επιτροπές αγώνα και όλα αυτά τα καλά που περιγράφονται είναι καλά και όμορφα να γράφονται αλλά επί του πρακτέου είναι αστεϊσμοί που ανήκουν στη σφαίρα του φανταστικού… Είναι νωπές ακόμα οι μνήμες μου, τις ημέρες της ψηφοφορίας για το μνημόνιο 3 το συνδικάτο της ΔΕΗ να ωρίεται ότι θα γίνει ο κριός που θα γκρεμίσει την κυβέρνηση μαζί με τους λιμενεργάτες και τους οδηγούς/ιδιοκτήτες φορτηγών και τους ταξιτζήδες να λένε απεργία διαρκείας…. ΤΟ αποτέλεσμα ήταν το βράδυ μετά την ψήφιση των μέτρων την Τετάρτη, μόνο ΕΝΑΣ κλάδος συνέχιζε την απεργία και όλοι ξέρουμε ποιος ήταν… Η ΔΕΗ πήρε πίσω τις απεργίες της λιμενεργάτες και φορτηγά δεν εμφανίστηκαν ποτέ και οι φίλοι ταξιτζήδες έλυσαν την απεργία μήπως επωφεληθούν και βγάλουν κάτι τι παραπάνω λόγω της απεργίας των ΗΣΑΠ-ΜΕΤΡΟ.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τα πράγματα είναι απλά, τα τελευταία χρόνια σε όλους τους αγώνες που έχουμε κάνει είμαστε σχεδόν ΜΟΝΟΙ μας. Αυτό σημαίνει πως λόγω του όγκου των μέτρων που έρχονται , μέχρι να συνειδητοποιήσουν ΟΛΟΙ ΟΙ ΦΟΡΕΙΣ και να αποφασίσουν για ΚΟΙΝΟ ΑΓΩΝΑ, όποιος αγώνας και να κάνουμε για τα ‘κοινά’ που χάνονται, θα πέφτει στο κενό. Εμείς λοιπόν θα πρέπει να συνεχίσουμε τον αγώνα με προτεραιότητα ΕΜΑΣ μέχρι οι ΑΛΛΟΙ να καταλάβουν ότι ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ! Αυτό όμως με διασπάσεις, μπουρδολογίες και ευχολόγια δεν γίνεται….

Παναγιώτης Σταυρόπουλος