Η ΣΤΑΣΥ και εμείς...

Δολοπλοκίες, μηχανορραφίες, διαπλοκές, ανταποδοτικά πυρά ένθεν και ένθεν, από και προς όλους και το παρασκήνιο;
Ο ένας εργασιακός κλάδος στην εταιρεία να πηγαίνει να ρίξει τον άλλον, ακόμα και στα ίδια σωματεία, σε διαφορετικές γραμμές λειτουργίας, σε διαφορετικούς σταθμούς, σε διαφορετικά συνεργεία, σε διαφορετικές εταιρείες, σε όλα!!!
Σε επίπεδο περιββάλοντος και συνθηκών εργασίας, σε κάτω από το τραπέζι αμοιβές που προβλέπονται εκτός ενιαίου μισθολογίου, σε απίστευτες εφευρέσεις επιδομάτων και υπερωριών, σε bonus υπερωρίες "αν κάποιος κάνει σωστά τη δουλειά" του, σε ελεεινές προσυμφωνημένες "μαύρες" υπερωρίες εντός οκταώρου...
Ζούμε ένα αίσχος, μια παρακμή, ένα μαλλιοτράβηγμα. Ενωμένοι και διχασμένοι, με παπαγάλους και μάινες, με παγώνια και δεκαοχτούρες.
Και ο υπόγειος πόλεμος, το αιώνιο αλισβερίσι σε αυτή την εταιρεία από το 2001 που έφυγε η Bechtel συνεχίζεται. Και τα κοράκια χαίρονται μαζί με τους αετούς και τα καναρίνια...
Είμαστε άξιοι της τύχης μας και μας αξίζει ότι και αν τραβάμε, αυτή είναι η πικρή αλήθεια, δεν θα γίνουμε ποτέ άνθρωποι δίκαιοι και σωστοί γιατί δεν είμασταν ποτέ. Θα κυνηγάμε πάντα το τυράκι, τη μαϊμουδιά, τον τρόπο να επωφεληθούμε απέναντι στους άλλους. Θα συνεχίζουμε να κλείνουμε τα μάτια σε αυτούς που εκμεταλλεύονται τις συγκυρίες και αντί να τους καταγγέλλουμε, θα προσπαθούμε να μπούμε και εμείς στο club.
Και στο τέλος, οι περισσότεροι από εμάς θα είμαστε στην απέξω, να μυξοκλαίμε για την τύχη μας, την τύχη που εμείς φτιάξαμε, προσπαθώντας να γίνουμε ένα με τους επαγγελματίες τυχοδιώκτες που φυσικά θα συνεχίζουν να επωφελούνται έναντι των άλλων με χιλιάδες δικαιολογίες και επιχειρήματα...