Ήταν 2001 ακόμα όταν το κλίμα που
θα επικρατούσε στην εταιρεία από εκείνη την εποχή και πέρα αχνοφαινόταν στον
ορίζοντα. Διαπλοκή, ρουφιανιά, εξυπηρετήσεις και ρουσφέτια, όλα έδειχναν πως η
τύποις “αξιοκρατική” περίοδος του “Αμερικάνικου” Management είχε τελειώσει…
Όλοι όμως οι άνθρωποι αξιοποιήθηκαν…..
Και ήρθε το 2004…
Πάντα με τη δικαιολογία της διοργανώσεως
των Ολυμπιακών αγώνων και λίγο πριν τις εκλογές του Μαρτίου, ορδές ανθρώπων
συνέρρεαν στην εταιρεία μας. Νέες ειδικότητες, νέες προσλήψεις, νέες
προδιαγραφές ενόψει Ολυμπιακών, αθρόες υπερωρίες ένθεν και ένθεν. Η
διακυβέρνηση άλλαξε χέρια αλλά ενόψει των Ολυμπιακών αγώνων δεν κινήθηκε κανείς
εναντίον των όχι και τόσο αξιοκρατικών διαδικασιών που είχαν εφαρμοστεί λίγους
μήνες πρίν…
Όλοι όμως οι άνθρωποι αξιοποιήθηκαν…
Μεταξύ του 2004 και του 2007
άλλαξε ο Διευθύνων που υπήρχε από το 2001 αλλά δεν έφυγε από την εταιρεία.
Εκείνη την εποχή λόγω της “υπερπλήρωσης” των θέσεων από το 2004 προσλήψεις πολλές
δεν γίνανε, ίσως μερικές κλασσικές εξυπηρετήσεις σε λίγους από κομματικά
γραφεία, όχι όμως τίποτα το εξόφθαλμο και συνταρακτικό. Φυσικά συνεχίστηκε –αν και
σε μικρότερο βαθμό- η τακτική των αναβαθμίσεων, ανακάλυψης νέων θέσεων και γενικών
εξυπηρετήσεων.
Όμως όλοι οι άνθρωποι αξιοποιήθηκαν.
Και ήρθε το 2007…
Ένας από τους πιο προκλητικούς
υπουργούς ΠΕΧΩΔΕ, ένας αλήτης της πολιτικής κατά την ταπεινή μου άποψη, ένας “αποχωρήσαντας”
του κυβερνώντος κόμματος που όπως αποδείχτηκε μετά επέστρεψε για να προδώσει,
αποκτά τον σκιώδη έλεγχο της εταιρείας παρότι η εταιρεία τύποις ανήκε στο ΥΜΕ. Νέος
Διευθύνων Σύμβουλος και τα πρώτα δείγματα γραφής δεν άργησαν να έρθουν. Λίστα
120 τουλάχιστον ατόμων με αναβαθμίσεις από το πουθενά, και μάλιστα τόσο από το
πουθενά που σε μερικές περιπτώσεις κάποιοι από τους αναφερόμενους αφενώς μεν
δεν ήξεραν καν για επικειμένη αναβάθμιση τους και κάποιοι άλλοι ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ την
αναβάθμιση…. Κερασάκι στην τούρτα η ΟΛΙΚΗ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ μισθολογικά μιας ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ
ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ με δικαιολογία παλαιότερο αίτημα (και φυσικά δημιουργία ενός ακόμα
σωματείου).
Εν τω μεταξύ αυτή την αναφερθείσα
περίοδο οι επεκτάσεις του Συστήματος ετοιμάζονταν πυρετωδώς για τις επεκτάσεις της
Ανθούπολης, του Ελληνικού και του Χαϊδαρίου με χρονοδιάγραμμα παράδοσης μέσα
στο 2010. Λογικό ήταν να ακολουθηθεί από την κυβέρνηση η ίδια τακτική που
ακολουθήθηκε από την προηγούμενη πρίν τις εκλογές του 2004. Με ισχυρότατο
πρόσχημα τις επεκτάσεις προσέλαβε με τις συνοπτικές γνωστές διαδικασίες που
είχαμε δει και το 2004 αθρόο αριθμό εργαζομένων για να καλύψει τον απαραίτητο
αριθμό υπαλλήλων που χρειαζόταν για τις νέες επεκτάσεις του συστήματος. Η επάνδρωση
φυσικά όπως και στις προηγούμενες περιπτώσεις είχε και πάλι τις γνωστές
αναβαθμίσεις, εξυπηρετήσεις και αδιαφάνειες των προηγούμενων εποχών. Παρόλα
αυτά, ήταν η πρώτη φορά που υπήρχε στην εταιρεία ένα είδους εμφυλίου, και αυτοί
που ήρθαν με τον ίδιο τρόπο το 2004, αφόριζαν και καταριόντουσαν αυτούς που για
τους ίδιους λόγους ήρθαν στην εταιρεία το 2009…
Όμως και πάλι όλοι οι άνθρωποι αξιοποιήθηκαν…
Και μπήκαμε στο 2010…
Νέα διακυβέρνηση για άλλη μια
φορά και φυσικά νέος Διευθύνων. Παραμυθάς από τους λίγους, πρώην “στέλεχος” πολυεθνικής
και βγαλμένος από μια νέα διαφανή διαδικασία που λεγόταν διαύγεια. ΜΟΤΤΟ του το
“πρώτα ο άνθρωπος”. Εκείνη την εποχή και λίγο πριν το μνημόνιο έγινε και η
πρώτη εγκληματική ενέργεια στην εταιρεία εναντίον εργαζομένου, μια ενέργεια που
όλα τα σωματεία το πήραν στα ψιλά, χωρίς να φανταστούν φυσικά ότι αν κάτι γίνει
σε έναν, μπορεί να γίνει στον καθέναν… Προϊστάμενος καθαιρέθηκε με την
δικαιολογία ότι άφησε συνδικαλιστή να στείλει email από τον
υπολογιστή του… Αυτή ήταν η πρώτη φθηνή δικαιολογία κακόβουλης ενέργειας
εναντίον υπαλλήλου της εταιρείας… Την συνέχεια την ξέρουμε όλοι.
Ενώ διαβεβαίωνε ότι “Πρώτα ο
άνθρωπος” απέλυσε με συνοπτικές διαδικασίες ΟΛΟΥΣ τους συναδέλφους που είχαν
προσληφθεί για τις επεκτάσεις, λες και οι συνάδελφοι φταίγαν που το σκάνδαλο SIEMENS βάλτωσε
τα πάντα για 3 χρόνια, και όταν λέμε τα πάντα για να γίνω ερειστικός και να
αντικρούσω ότι η εταιρεία “μπήκε” μέσα από τις προσλήψεις, αντιλέγω πως αν το
δίκτυο ήταν ολοκληρωμένο το 2010 η εταιρεία δεν θα έμπαινε μέσα, άρα σφάλμα δεν
υπήρχε κανένα. Όλα δούλευαν σε πολύ καλούς δείκτες ποιότητας, ο έλεγχος ήταν
καλύτερος από ποτέ, τα τρένα είχαν την σωστή επάνδρωση και τη σωστή συντήρηση,
και κάθε εργαζόμενος που απευθυνόταν σε διοικητικές υπηρεσίες για υπηρεσιακά
ζητήματα εξυπηρετούνταν γρήγορα και άμεσα.
Δυστυχώς όμως η απόλυση των
συναδέλφων αντί να ενώσει περαιτέρω τους εναπομείναντες συναδέλφους τους δίχασε
περισσότερο. Πάρα πολλοί το θεώρησαν δικαιοσύνη και πάρα πολλοί σφετερίστηκαν
τον πόνο τους και την αγωνία τους για να ανέβουν στην αναγνωρισημότητα και στο
συνδικαλιστικό προσκήνιο. Ευτυχώς για μερικούς το έργο τελείωσε νωρίς.
Δυστυχώς οι άνθρωποι δεν αξιοποιήθηκαν…
Και πήγαμε στο 2011
Οι εταιρείες ενώθηκαν, οι
περικοπές γιγαντώθηκαν, οι αντιδράσεις και πάλι δεν ήταν αυτές που έπρεπε γιατί
κάποιοι επέμεναν να συμβιβάζονται με παροχές και συμφωνίες κάτω από το τραπέζι
με αποτέλεσμα ο όποιος αγώνας να χαραμίζεται για χάρη των λίγων.
Η τρομοκρατία της διοίκησης
έστειλε πολλούς συναδέλφους στις “μετατάξεις” με τα γνωστά αποτελέσματα. Η
πλειονότητα από αυτούς βίωσαν ή και βιώνουν ακόμα το καθεστώς ομηρίας που
βιώνουν οι 280 απολυμένοι συνάδελφοί μας… Για πολλούς που δεν είχαν συνειδητοποιήσει
πως είναι να χάνεις τη δουλειά σου ήταν ένα ξύπνημα συνείδησης αυτή η εμπειρία.
Από την άλλη οι φωνές του ΣΕΛΜΑ
στα μέλη του να μην φύγει κανείς δεν εισακούστηκαν μια και οι απειλές της διοίκησης
μαζί με το δέλεαρ των “βολευτών”- σειρήνων ήταν ισχυρότερες. (Ελπίζω η
ταλαιπωρία αυτών των συναδέλφων να τελείωσε επιτέλους)
Οι φωνές που δεν θέλανε την πλήρη ενοποίηση
των δύο εταιρειών ακούγονταν αχνά και στα βάθη των σκοτεινών διαδρόμων της Αθηνάς
64. Από τη μία η ριζοσπαστική συμπεριφορά και από την άλλη η υπόγεια δολοπλοκή
συγκρούονταν κάθε μέρα. Αλλά όπως όλοι ξέρουμε αν δεν υπάρχει μέση οδός τα άκρα
δεν συμφωνούνε. Και συνήθως αυτό έχει θύματα όχι μόνο αυτούς που συγκρούονται
αλλά και αυτούς που τους εκφράζουνε γιατί μαζί με τα ξερά καίγονται και τα
χλωρά. Κανείς δεν έκανε πίσω, κανείς δεν είχε την σκέψη να προσέξει το κοινό
καλό των ενωμένων τριών εταιρειών που έγιναν μία και πολύ φοβάμαι πως ακόμα
μερικοί δεν το έχουν κατανοήσει…
Δυστυχώς οι ευκαιρίες δεν αξιοποιήθηκαν…
Και φτάσαμε στο σήμερα…
Σε αντιπαράθεση με την διάσημη
επιστολή Δρακάκη με τις 150 αναβαθμίσεις αυτή τη φορά 150 συνάδελφοι αλλάζουν
περιβάλλον σε μία μέρα, χωρίς να ερωτηθούν, χωρίς να σκεφτεί κανείς την
οικογενειακή τους κατάσταση, χωρίς κανένας να λάβει υπόψη κανένα υπηρεσιακό
κόστος. Οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι τρέχανε τις υπηρεσίες που αύριο θα μας λείπουν
και όλα αυτά για να μην επαναπροσλάβουν αυτούς που πραγματικά λείπουν από την
εταιρεία. Τους 280 απολυμένους.
Υπηρεσίες ολόκληρες ξεκληρίστηκαν από ένα ώμο
φίλτρο:
“ΚΑΤΩ ΑΠΟ 35 ΕΤΩΝ, ΔΕ, ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ”
Δυστυχώς οι άνθρωποι για την εταιρεία πλέον δεν σημαίνουν τίποτα…
Κλείνω την μικρή αναδρομή με μια σκέψη για όλους εμάς…..
Σήμερα ήταν το παραπάνω φίλτρο.
Αύριο θα είναι “πάνω
από 50, ΠΕ, Ακριβός”, μεθαύριο θα είναι “πάνω από 40, με πάνω από 2 παιδιά, πολλές
μέρες άδεια”, και μεθαύριο θα είναι “35-45, ΠΕ/TE/ΔΕ, πολλές μέρες αναρρωτική,
ασύμφορος”, ή θα είναι “ΟΔΗΓΟΣ, ΠΕ/ΔΕ/ΤΕ, αντικατάσταση από ΑΤΟ”ή “ΥΠ. ΣΤΑΘΜΟΥ,
ΠΕ/ΔΕ/ΤΕ, αντικατάσταση με security”;;;;;;;
Ότι συμβαίνει σε έναν, μπορεί να συμβεί σε όλους
Με τιμή
Παναγιώτης Σταυρόπουλος aka Panagiotis Kirks
